สอบวิชาตัวสุดท้ายของชีวิต
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด และผมไม่เรียนต่อ วิชาที่สอบวันนี้ (สุนทรียศาสตร์) จะเป็นการสอบตัวสุดท้ายของชีวิตการศึกษาที่ยาวนาน 20 กว่าปีแล้วครับ
มาถึงตรงนี้ก็คิดถึงอดีตเหมือนกันนะครับ เมื่อสี่ปีก่อนตอนที่ผมเข้ามาเรียนที่ธรรมศาสตร์ รังสิต ตอนนั้นยังเด็กๆ อยู่เลย ยังเล่นนู้นเล่นนี้ ทำกิจกรรมอะไรเยอะแยะมากมาย ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ เต็มไปหมด แม้ว่าเราจะพูดไม่ค่อยเป็น
คิดถึงบรรยากาศเด็กๆ ที่รังสิต
ตอนนี้มาอยู่ท่าพระจันทร์ ด้วยงานที่มากขึ้น และบรรยากาศของคนที่กำลังจะจบ เลยไม่ค่อยได้เจอเพื่อนๆ เท่าไหร่ ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงาน ไปตามทางของตัวเอง ตัวเราเองก็ต้องหางานทำได้แล้ว เวลาที่ยังเป็นเด็ก ไม่ต้องทำงานอะไรมากมายกำลังจะจบลง
แล้วชีวิตก็กำลังจะเปลี่ยนแปลงไปอีกครั้ง
ขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านมาตลอดชีวิตการศึกษา ขอบคุณอาจารย์ทุกท่านที่คอยสอน ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกๆ ตัวที่คอยป่วน และขอบคุณทุกแรงบันดาลใจที่ทำให้มีเราเป็นเราจนถึงทุกวันนี้
.......
....
..
.
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
บทความของผมลง PCtoday ประจำเดือนม.ค. ครับ
ชื่อเรื่องว่า
วิเคราะห์เจาะลึก Lossy-Lossless ริปออดิโอแบบเซียน
ตั้งใจเขียนเต็มที่เลยครับ แนะนำรูปแบบเสียงที่สำคัญๆ อย่างละเอียด พร้อมค่าที่ควรจะตั้งเมื่อจะ rip แผ่น อย่าลืมซื้ออ่านกันนะครับ รับรองคุ้ม เพราะใช้เวลากว่าเดือนในการหาข้อมูล เหอๆ
อย่าลืม comment ด้วยนะ
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
ฝึกงานจบแล้วว
จริงๆ จบมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้วแหละครับ แต่มัวอ่านหนังสือสอบอยู่ เลยไม่ได้เขียน blog เลย
ผมไปฝึกงานที่บริษัท Show No Limit ของพี่หนุ่ยครับ ตั้งแต่เดือนพ.ย. จนถึงเดือนนี้
การฝึกงานทำให้เรียนรู้การทำงานในชีวิตจริงที่เรียกว่าหวานขมก็ได้ ผมได้ทำอะไรหลายอย่างที่นั้น ตั้งแต่ส่ง fax ไปจนช่วยถ่ายทำและเขียนบท
มีเรื่องสนุกๆ พี่ๆ ก็ใจดี ได้ทำสิ่งที่ไม่เคยทำ ได้ติดต่อสถานที่ แม้ว่าโดยส่วนตัวแล้วจะเป็นคนที่พูดไม่เป็นเลย แต่ก็พยายามทำให้ดีที่สุด ก็ติดต่อได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
ที่สำคัญก็ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กับพิธีกรทั้งสองคนของรายการแบไต๋ Hi-tech คือพี่หลาม จิกโก๋ IT กับ อ.ศุภเดช ทำให้ได้ความรู้ และการประยุกต์ศาสตร์ที่ผมเรียนคือ การทำรายการ TV กับสิ่งที่ผมรักคือคอมพิวเตอร์ เข้าด้วยกัน เพราะ TV ไม่ใช่การเขียนบทความที่จะลงรายละเอียดได้มากมาย แบบที่ผมชอบทำ (เขียนที 14 หน้า A4 แบบนี้)
มีเรื่องเศร้าๆ อย่างโดนเรียกเข้าไปพบบ้าง แต่สุดท้ายก็ขอบคุณทุกคนที่ช่วยดูแลผมจนจบนะครับ
ขอบคุณ
พี่แจง - พี่ Co-producer ที่เก่งที่สุด ที่คอยดูแล หางานให้ทำ
พี่อาร์ท - พี่ Co-ordinator ที่รู้จักวิธีคุยกับคน ให้ผมลองทำบ้าง หุๆ
พี่หนุ่ย - ที่รับผมเข้าฝึกงานครับ แม้ว่าจะไม่ค่อยได้เจอพี่เลยก็เถอะ (พี่เค้าทำงานหาเงินเข้าบริษัทอยู่)
พี่ตุ๊ก - ผู้จัดการ office ที่ให้เข้าใจการทำงาน
พี่จี (หรือพี่หลาม) - สำหรับบทเรียนการเขียนบท
พี่โก๋ (หรืออ. ศุภเดช) - สำหรับความรู้ใหม่ๆ เรื่องคอมพิวเตอร์
และพี่ๆ ใน office ทุกคน ที่คอยช่วยเหลือครับ
ว่าแต่ เราจะทำงานที่ไหนดีเนี่ย เงินเริ่มหมดแล้ววว
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
Notebook ถูกขโมย
เหตุเกิดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2550 ครับ
เจ้า notebook HP DV 2302TX เครื่องใหม่ของผม ที่เพิ่งใช้มาได้ 3 เดือน ก็ถูกโจรขโมยไป
โจร งัดบ้านเข้ามาขโมยของในขณะที่ผมไม่อยู่บ้าน (ตอนนั้นออกไปซื้อของขวัญวันแม่) ผมออกจากบ้านไปแค่ชั่วโมงเดียว กลับมาบ้านเจ้า่ notebook ก็หายไปซะแล้ว
จริงๆ มันค้นของทั้งบ้านนะครับ แต่หาของอย่างอื่นไม่เจอ เลยได้แต่ notebook เครื่องใหม่ของผมที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงาน (ห้องที่โจรมันงัดเข้ามานั้นแหละ) พร้อมกระเป๋า notebook แถมในกระเป๋ายังมีสาย firewire ราคา 500 บาทที่ผมเอาไว้ใช้ทำงานอีก
สุดท้าย ของให้โจรที่ขโมยของๆ คนอื่นไป จงพบกับผลกรรมที่ตัวเองก่อโดยเร็ว ไม่อยากจะพูดมากให้เหนื่อย ผมเหนื่อยมามากแล้วกับเรื่องนี้
รวม มูลค่าความเสียหายจากเรื่องนี้ มากกว่าครึ่งแสน เพราะรวมค่า notebook + สาย firewire + ค่าเีสียโอกาสทำงาน + ค่าใช้จ่ายที่ต้องซื้อ notebook ใหม่ + มูลค่าข้อมูลที่รวมอยู่ในเครื่อง
ขอให้ทุกท่านโชคดีครับ
ปล. เรื่องนี้ผมเคยบ่นๆ เกี่ยวกับ HP ว่าไม่สนใจช่วยเหลือลูกค้าบ้าง แล้วบางคนใน webboard ก็ว่าผมว่า HP ไม่ผิด แต่คนผิดคือผมที่ทำเครื่องหายเอง
ตรงผิดถูกเนี่ย ผมว่าโจรผิด
แต่ที่ อยากให้สังเกตคือ เครื่องตั้งอยู่ในบ้านแท้ๆ ยังหายได้ แ้ล้วผมผิดมั้ยล่ะ ที่ตั้งเครื่องในบ้านที่ปิดมิดชิด แล้วโจรมาเอาเครื่องไป
เรื่องนี้คงอยู่กับโชคและกรรมเก่าอย่างเดียว
"ขนาดของๆ เราที่เราซื้อมา สุดท้ายมันยังไม่ใช่ของๆ เรา"
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
เมื่อชีวิตคือการซ่อมเครื่องคอมพิวเตอร์
ในรอบเทอมที่ผ่านๆ มา ผมต้องซ่อมคอมพิวเตอร์มาจนนับไม่ถ้วนสาเหตุสำคัญคือ ติดไวรัส เหอๆ
คิดถึงตรงนี้แล้วยังอิจฉาคนใช้เครื่องแมคที่ไม่ต้องปวดหัวกับปัญหาแบบนี้ ถ้าส่วนตัวใช้เองไม่เป็นไร เพราะซ่อมเองได้ แต่กับเครื่องชาวบ้านแล้ว อยากให้เปลี่ยนไปใช้แมค หรือ Ubuntu ให้รู้แล้วรู้รอดกันไปจริงๆ เลยแถมไวรัสพวกที่ติดๆ ในปัจจุบันนะ พวกตระกูล Godzilla ทั้งหลาย แหล่งผลิตตามการคาดเดา มันน่าจะ Made in Thailand นี้แหละ (ภูมิใจจริ๋งๆ) เพราะ anti-virus หัวนอกส่วนใหญ่มักไม่ค่อยรู้จัก ทำให้ป้องกันไม่ทัน
ถ้าผู้ใช้มีประสบการณ์จะรู้ว่าเราควรทำอย่างไรเพื่อไม่ให้ติดไวรัสพวกนี้ คือไม่ double-click ที่ flash drive แต่จะใช้คลิกขวาแทน เพราะไวรัสพวกนี้มักจะติดผ่านคำสั่ง autorun ที่จะทำงานอัตโนมัติเมื่อ double-click ที่ FlashDrive
แต่ผู้ใช้ทั่วไปที่ไม่ค่อยรู้เรื่องคอมพิวเตอร์จะไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ ซึ่งผมก็คิดว่ามันเป็นเรื่องน่ารำคาญเหมือนกันสำหรับผู้ใช้ที่ต้องคอยมารู้เรื่องพวกนี้ให้ปวดหัว ในฐานะของผู้สร้างสรรค์ระบบคอมพิวเตอร์ (ลงระบบให้เครื่องชาวบ้านน่ะ) จึงพยายามหาวิธีต่างๆ เพื่อป้องกันปัญหาพวกนี้เป็นส่วนใหญ่โดยอัตโนมัติ วิธีต่างๆ ที่นำมาใช้ก็เช่น- โปรแกรมฆ่าไวรัส ต้องมั่นใจว่าใช้ง่าย ทำงานส่วนใหญ่เป็นอัตโนมัติ ต้องการแค่การตั้งค่าครั้งแรก ในที่นี้ผมเลือกใช้ NOD32 ครับ
- โปรแกรมป้องกันพวก Ad-ware เอาที่มันฟรีๆ ทำงาน real-time อัตโนมัติ ซึ่งผมมักจะใช้ Windows defender เพราะไม่ต้องยุ่งยาก (แต่ก็ไม่ค่อยแน่ใจความสามารถของมัน เพราะแปะตรา microsoft อยู่ 555) ถ้าไม่ใช้ตัวนี้ก็ใช้ Spyware Terminator เพราะฟรี และประสิทธิภาพใช้ได้
- โปรแกรมพิเศษเพื่อป้องกันไวรัสจาก Flashdrive โดยเฉพาะ สร้างคนไทยนี้แหละ คือ CPE17 Autorun Killer
- อันนี้ก็จำเป็น ก็คือการให้ความรู้พื้นฐาน เช่นการให้ความรู้ว่าเวลาที่ขึ้นหน้าต่างแดงๆ เนี่ยไม่ต้องตกใจจริงๆ (นะ) ค่อยๆ อ่านว่ามันเกิดอะไรขึ้น มันทำอะไรไปแล้ว แล้วมันให้เราเลือกอะไรบ้าง ถ้าไม่เข้าใจก็โทรถามมา
- เปลี่ยน Browser ไปใช้ Firefox เพื่อชีวิตที่ดีกว่า จบ เหอๆ
ทั้งหมดนี้ก็มาจากประสบการณ์ส่วนตัว ที่ต้องออกแบบระบบให้ผุ้ใช้ทั่วไปส่วนใหญ่ นี้กลับหอไปก็ต้องไปจัดการกับ notebook อีกเครื่องที่โดน virus เล่นงาน เหอๆ
ปล. เอารูปคุณนายมาให้ดูรูปหนึ่ง ถ่ายเอง แต่งเอง แหมๆๆๆ
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
ใกล้เข้าสู่วัยทำงานแล้วจิ
ชีวิตของเด็กมหาลัยปี 4 คือการเตรียมตัวไปฝึกงาน ไปทำงาน
แต่หลายๆ ครั้ง ก็คิดแล้วเครียดอ่าาาาาา นี้ตูจะออกไปทำงานแล้วเหรอเนี่ย ยังอยากเรียนอยู่เลย ต้องไปผจญอะไรบ้างเนี่ย
(ตะกี้ฟูมฟายไปหน่อย)
มันก็คงไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ก็คิดไปก่อนว่าเราฝึกงานหนักมากกกๆ เวลาฝึกจริงจะได้ไม่เลวร้ายอย่างที่คิด จะได้มีกำลังใจไว้ก่อน
นี้ก็เตรียมร่อนใบสมัครฝึกงานที่ Show no limit พี่หนุ่ยก็ขู่ๆ ว่างานหนัก แต่ก็แหมเรียนทางโทรทัศน์มา แล้วชอบคอมฯ เป็นชีวิตจิตใจ ก็เลยอยากฝึกงานบริษัทแบบนี้ เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องสู้ล่ะว้า
แต่ก่อนอื่น ขอทำความเข้าใจวิธีการฝึกงาน และให้บริษัทเค้ารับก่อนเตอะ!
วันนี้ขอบ่นๆ แค่นี้ก่อน เตรียมเขียนบทความต่อดีกว่า ติดตามบทความคอมฯ ที่ผมเขียนได้ในนิตยสาร PCtoday นะครับ
ป้ายกำกับ: เรื่องทั่วๆ ไป
